Agenda

Een Blik geworpen

Kim, 25 jaar oud, studente Culturele Antropologie, geeft een kijkje in haar ervaringen bij de Alpha-cursus.

Jezus, de Bijbel, de Heilige Geest, de kerk.... Weet je, eigenlijk dacht ik tot voor een halfjaartje geleden dat ik allemaal wel wist hoe het christelijke geloof in mekaar steekt! Tenslotte, ik heb mijn kindertijd doorgebracht op een christelijke basisschool. Dan weet je alles toch? Of in ieder geval genoeg om met goede atheïstische argumenten te strooien: de Bijbel is een sprookjesboek, want er gebeuren wonderen in, en wonderen bestaan niet. God is een cultureel verschijnsel. En, ja deze is heel fout: christenen domme mensen, want hoe kan dat anders als je allemaal van die rare dingen gelooft.

Ja dat is een goede binnenkomer hè. Ik zal je meteen maar geruststellen dat ik ondertussen tot andere inzichten ben gekomen. Even de voorgeschiedenis. Op een gegeven moment ontmoette ik een christen die helemaal niet voldeed aan de kenmerken die ik voor christenen had bedacht. (Voor een bloemrijkere omschrijving van vooroordelen, neem contact op.) Maar mijn nieuwe buddy was dus niet zo. Maar belangrijker: hij vertelde dingen over het christelijke geloof waarvan ik dacht: wow, ja echt? Dat is eigenlijk best tof.

En weet je wat hij deed? Me koppelen aan de Alphacursus.

Nou daar ging een hele wereld voor me open, want wat bleek: géén van de jongens en meisjes daar voldeden aan die kenmerken. Allemaal vet aardig, geen "wij weten het allemaal beter en vinden dat jullie cursisten maar moeten bekeren"-houding.

Daar schopten ze dus pas echt goed mijn hele manier van denken door de war. Ik ga niet in op wát ik er allemaal te weten ben gekomen over het christelijke geloof, want dat is echt veel (ook enorm tof: kwam ik elke maandagavond met een bomvol hoofd weer thuis). Maar de belangrijkste, overkoepelende les was voor mij wel dat mijn vooroordelen op foute informatie waren gebaseerd. Dat mijn logica (broden kunnen niet vermenigvuldigd worden en sterren vliegen niet voor mensen uit om ze de weg te wijzen) geen universele waarheid is. Ik meen nu dat veel mensen hun antichristelijke houding baseren op een incompleet beeld!

Volgens mij is het doen van de Alphacursus dé manier om tot nieuwe inzichten te komen. Want het bevat een (voor mij) fantastische combi: enorm gezellig en superleerzaam. Naast de verrassing van wat er deze week allemaal gezegd zou gaan worden, verliepen van begin oktober tot midden december de grote lijnen van mijn maandagavonden heerlijk voorspelbaar. Eerst lekker, gezellig en goedkoop eten, vervolgens luisteren naar een praatje over het onderwerp van de avond en tot slot met je groepje dat onderwerp bespreken.

Ja aan de andere kant is dat voor nu ook wel weer jammer, beste lezer. Wanneer je immers de kans krijgt je ideeën op een rijtje te zetten in een artikel, zo is me tijdens mijn journalistieke opleiding altijd verteld, moet je dit aangrijpen om eens flink kritisch erbij langs te gaan.

Maar de Alphacursus was gewoon tof! Meer kan ik er echt niet van maken.